Donostiako euskal idazleak

Bilatu

Bilaketa Kronologikoki

Ene ixil-oiuak (eta Donostiko bertso ale batzuek)

Arozamena, Jesus MariaIzarra, 1969 Poesia

Pasartea

Nere etxeko leio sapaillotik

ÿ ÿ ÿ ÿÿ

Zumardian jaioa naiz; nere etxeko laugarren bizitzan;

Gaztelua goian,

itsas-muturra behean.

Kasinoa, Bretxa; Kursaleko zubia eskubi aldean.

ÿ

Xexenatara bidean, kalez kale arlotea jo ta jo;

Donostiko soinulariak, Kiosko zehar

Tanhauser, Golondrinas

zugaitz hosto hegaletan ondo entzuteko.

ÿ

Nere leiho barrendik

ikusten gaur ere hau guzia ondo aski...

ibiltoki eder, hainbeste kaletarren joan-etorri larri,

ÿ ÿ ÿ ÿ ÿ ÿ ÿ ÿ agur batek besteari;

esnezale,

jostaketan dabiltzan mutiko gazte.

Noizik behin jende pila marmarrean;

Erregiña, bere haurrarentzat

azpiko jantziak

erosten Ciprian etxean.

ÿ

Tabuyotarrak nituen auzoko,

Marina eta Sofia nere lagunak izeneko.

Leihotik ikusten, Trabadelo bat,

haren arpegia mamuxel antzera;

goitik beheraino ile guridun soineko luzea;

balkoira azaldu

kaio-irrintziak ezin inolaz moldatu.

Diotenez, Dubarry andrea zanaren ohe gainean egiten zuela lo;

Karlista denborako guda-mutila ote zan zenbaiten ahoz...

Bazuen itxuraz zerbait harritzeko

haren arpegiak; begiratzen banion, bildurrez gero.

ÿ

Negu gogorrean, itsasoa harro-harro,

zubiak astindu behetik goraino.

Itsaso aparrak zuri-zuri,

lur-azala erabat busti.

ÿ

Inor ez zumardian;

bat edo beste bide erdian,

ezin eutsi eskutan zuen aterpeko bihurria.

Hauxe bai neretzat maitagarri;

Gaztelu zaharreko itzal mordoa begira leihotik

sudur begi;

arbolak ez hosto, ez mami;

kalea diz-diz, euri malko busti,

eskutan zuen aterpekoa ezin eutsi,

zirt eta zart, han doa pusketan bi erdi.

 

Atzera